Emre Sokullu

Osman Tuncel, Galatasaray Lisesi 133 devresinden cok sevdigim bir kardesim, arkadasimdi. Malesef onu bugun kaybettik. Su yukardaki paragraf bu kaybin onemini tanimlamaya yetersiz kalir. Kendisi devrenin en caliskan, en azimli insaniydi: mukemmel bir matematik-fen yeteneginin yanisira tarihe olan meraki, caliskanligiyla, daha o yasta (lise caglarimizdan bahsediyorum) universitelerde tez diye gecebilecek koca bir Kibris arastirmasi kitabini kaleme almis, etrafinda ben de dahil onlarca kisiyi bu calisma icin organize etmisti. Cok iyi bir arkadas, dogal bir lider, yardimsever bir insan ve buyuk bir yetenekti. Vefatinin ardindan devre arkadaslarimin email listesi / Facebook uzerindeki haykirislari da hep ayni sekilde oldu; Osman seni cenazende degil, 10 sene sonra Turkiye'nin basbakani olarak gormeyi bekliyorduk... Rauf Denktas'dan, Erdogan Tezic'e kadar 50'li yaslarinda Turkiye'nin bircok onemli ismi, 18'ine girmemis Osman'imizin bu calismalarini hayranlikla yakindan takip ediyordu.

Osman akilli bir milliyetciydi; onla olan Kibris sohbetlerimizi unutamam... Turkiye'ye hizmet etmek istiyordu, bunun icin gerekli donanima sahipti, bunun icin Turkiye'nin en iyi kaynaklari - lise ve universite olarak - ona bahsedilmisti. O'nu Kongo'da buyukelcilikteki gorevini surdururken kaybettik. Hayatin karanliklari onu orda yuttu. 

2001 Turkiye'nin en agir ekonomik krizinde mezun olmus, universiteye baslamis, kelimenin tam anlamiyla buyuk bir enkazi devralmis bir jenerasyonuz. Ne dogru durust bir egitimi herkes alabildi, ne de universiteden ciktiktan sonra yeterli istihdam olanaklariyla karsilastik, ne de ise baslanilan yerlerde cok olumlu bir kultur vardi. Bu sorunlarin bazilari sadece Turkiye'ye ozel de degil.

Bu dunyanin Osman'a ve Osman gibi "talent" lara ihtiyaci var. Ama malesef talent burada underrated. Guclu olmali, umidimizi kaybetmemeli ve isigi biz tutup kendi uzerimize cekmeliyiz. Bence yapacagiz. Hakkini helal et Osman; basimiz sagolsun. 

PS: Email listemize dusen bir video... Osman'i bize hatirlatacak: